Firðir og grunnsævi
Nytjar

Nytjar


Veiðar

Fiskveiðar

Í Ísafjarðardjúpi hefur verið veitt með flestum veiðarfærum en hér eru settar fram upplýsingar um veiðar á nytjategundum í sex veiðarfæri (1. mynd). Heildarafli er rúmlega 17000 tonn frá árinu 2000 til 2014 ef miðað er við upplýsingar úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar. Mest hefur fengist af rækju í firðinum á þessu tímabili rúm 6000 tonn, næstmest af ýsu um 5500 tonn en í þriðja sæti er þorskur um 5200 tonn. Af öðrum tegundum hefur fengist mun minna. Mestur afli hefur fengist í rækjutroll (1. mynd) og næstmest á línu en minna í handfæri og net. Langmest hefur fengist af ýsu og þorski á línu.

1. mynd. Afli í Ísafjarðardjúpi eftir fisktegundum og veiðarfærum. 

Gerð var samantekt á skiptingu afla milli tegunda í Ísafjarðardjúpi á tímabilinu 2000 til 2014 og kom þá í ljós að aflahlutfall rækju er 36 %, af ýsu 31 % og af þorski 30% en af öðrum tegundum er afli langt innan við 5 % (2. mynd).


2. mynd. Hlutfallslegur afli mismunandi tegunda án tillits til veiðarfæra.



Eldi

Hraðfrystihúsið Gunnvör hefur lengi verið með leyfi fyrir eldi á 2000 tonnum af þorski og laxi í Álftafirði og Seyðisfirði. Fyrirtækið hyggur nú á stækkun eldisins og áformar að rækta allt að 7000 tonnum á ári  af regnbogasilungi á þremur svæðum í Ísafjarðardjúpi. Eitt svæðið verður í Álftafirði, Seyðisfirði og utarlega í Skötufirði, annað innst í Ísafjarðardjúpi og það þriðja innan við Æðey.

Fyrirtækið Dýrfiskur ehf hefur leyfi til að ala 4000 tonn af regnbogasilungi norðanvert í Ísafjarðardjúpi utan við Æðey.

Botnþörungar


Efni í vinnslu

Botndýr

Stofnstærðarmat kúfskelja við Hnífsdal

1. mynd. Kúfskel. Ljósmynd GGÞ

Kúfskel (Arctica islandica) (1. mynd) finnst nánast allt í kringum Ísland og lifir á 0-200 m dýpi í sendnum leirbotni, sandbotni eða skeljasandbotni. Skelin sem lifir niðurgrafin í sjávarbotninum allt frá því að vera rétt undir yfirborði og niður á 15 cm, er staðbundin en getur hreyft sig upp og niður í bontlaginu með hjálp fótarins. Kúflskelin er sérlega langlíf og hægvaxta dýrategund og getur orðið yfir 400 ára gömul. Skeljarnar eru sérkynja. Veiðar á kúfskel til beitu hafa verið stundaðar á Íslandi frá aldamótunum 1900 en tilraunaveiðar til manneldis hófust fyrst 1987 og svo aftur árið 1995 til útflutnings og var hámarks landaður afli rúm 14000 tonn árið 2003.


2. mynd. Vatnsþrýstiplógur

Snemma árs 1994 hófust rannsóknir á vegum Hafrannsóknastofnunar á kúfskel (1. mynd) við Vestfirði með það markmið að kortleggja útbreiðslu, magn á flatareiningu og stofnstærð í fjörðunum með nýtingu í huga. Einnig voru skeljar úr afla lengdarmældar og vigtaðar. Til rannsóknanna var notaður skelveiðibátur útbúinn vatnsþrýstiplógi (2. mynd).

Við Hnífsdal voru tekin 6 tog á 0,4 km2 svæði og var lífþyngdin að meðaltali 2,4 kg/m2 (3. mynd). Stofnstærð var áætluð um 1 000 tonn á svæðinu. Meðallengd skelja í afla var 87 mm og lengdardreifingin 40-110 mm (4. mynd). Meðalþyngd skeljanna var 197 gr og holdfyllingin 28,2%.

Þess ber að geta að vatnsþrýstiplógurinn veiðir aðallega skeljar stærri en 50 mm og eykst veiðigetan eftir því sem skelin er stærri.


3. mynd. Rannsóknasvæðið í Hnífsdal. Punktarnir tákna togin og stærð þeirra lífþyngdina (0-6,6 kg/m2)


4. mynd. Lengdardreifing kúfskelja í afla vatnsþrýstiplógs.

Heimildir

Gudrún G. Þórarinsdóttir & Sólmundur Einarsson, 1994. Kúfskeljarannsókn (Arctica islandica) á Norðvesturlandi janúar til mars 1994 (Investigation of Arctica islandica in Northwest Iceland, January-March 1994).  Hafrannsóknastofnunin, 29 pp.

Gudrún G. Þórarinsdóttir & Sólmundur Einarsson, 1997. Kúfskel við Ísland.  Náttúrufræðingurinn, 66 (2), 91-100. 

G. G. Thórarinsdóttir & S. Einarsson, 1996. Distribution and abundance of ocean quahog, Arctica islandica (Linnaeus, 1767), from Icelandic waters.  J. Shellf. Res. 15 (3), 729-733.




 

Útlit síðu:

imgban